انديشه جامعه شناسی

شاید خیلی جسارت کردم و شاید هم خیلی بی ادبی که بعد از این همه مدت دوباره سلامی کردم.

نمیخواستم این مدت طولانی نباشم اما برایم جالبه که در دنیای امروز بودن و نبودنت یکی هست.

آنقدرها هستند که جایی برای نبودن ما نمی گذارند.

نمیدانم باید باشم یا نباید باشم. اگر بخواهم باشم چگونه باید باشم.

واقعاً با شرایط امروز جامعه ما هرگونه انتخابی دشوار است. هنوز تصمیم نگرفته ام که باشم یا نباشم. اگر نوشته زیر را پسندید پس هستم و اگر نپسندید پس نیستم. به نظرم بودن هر کسی ربطی مستقیم به ارتباطش با دیگران دارد. اگر دیگران با من ارتباط برقرار کردن پس هستم و اگر ارتباطی برقرار نکردن پس نیستم.

تمامی خاطراتم تو هستی ای وطن، سلامی دارم. تمامی توانم از برای توست ای وطن، خدا نگه دارت. نامردانی بس تنت را آرزدند ای وطن، تو ماندگاری، مردانت جاویدان هستند تا ابد ای وطن. خدای من اگر غصه های این وطن سر بگشایند چه کسی را تاب تحمل است. وطن دژخیمانت شمشیر دارند و دوستانت دستی خالی، اما پیروز هستی ای وطن. وطن آوازت جهانی ست و نقشت آبرومندی، دوستانت به پایت جان دادن و مادرانت برای آزادیت دعا خواندن. عشقت آسمانی ست و آرزوی پیروزیت شیرینی جانها. وطن چرا هر کسی می آید آزارش به تو و کسانت می رسد. وطن چرا هر مردی به تو می رسد میشود نامرد و جنایتها بر تو و کسانت میرساند. خسته نیستی ای وطن، خاطر آزرده هستی ای وطن. رنج های تو جانکاه است، چه جان قوی داری که این رنج ها داری. دلت دریاست و قدمت پولادین، دشمنت سرسخت است و سربازانت جان آفرین. داغی کویرت و خنکای کوهستانت و نیگلونی خلیج و خروش دریایت، دنیایی کامل است برای بودن.

بشر بخش بزرگی از هستی ماقبل تاریخ خود را در شرایط فقر مفرط بسر آورده است. بشر نمی‌توانست غذای لازم جهت ادامه زندگی خود را جز از راه شکار، ماهی‌گیری و گردآوری میوه فراهم کند. بشر مانند انگلی چسبیده به طبیعت زندگی می‌کرد، چرا که قادر نبود به طبیعت که اساس زیست او را تشکیل می‌داد، چیزی بی‌افزاید. جوامع بدوی با شرایط دشوار به این نتیجه رسیدند که باید بقای دسته جمعی را تضمین کنند. همه مجبورند در امر تولید شرکت کنند، و کار هر کس برای زنده نگهداشتن جماعت لازم است.

 نوشته Wendy KRISTIANASSEN  

ترجمه:  بهروز عارفی

ریشه های سلفی گری را باید در تجدد اسلامی پایان قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، تحت تاثیرمتفکرانی چون سید جمال الدین افغانی*، محمد عبده و رشید رضا جستجو کرد. این شخصیت ها به بازگشت به دوران محمد پیامبر اسلام و نخستین نسل اسلامی فرا می خواندند (سلف به زبان عربی به معنی نیاکان و پیشینیان است).